Witajcie. Tym wpisem chcemy rozpocząć serie mini przewodników o Rzymie i Włoszech. Jako pierwsza będzie Bazylika i plac św. Piotra w Watykanie.

Plac św. Piotra podczas audiencji generalnej z Papieżem Franciszkiem

Plac świetego Piotra (Piazza San Pietro) to jedno z najbardziej znanych miejsc na świecie i zarazem znamienity okaz rzymskiego baroku jak i Berniniego, który przeprojektował go w XVII wieku. Jego długość to ok 240 metrów z czterorzędową kolumnadą w stylu toskańskim zwieńczoną attyka ze 140 posągami świętych. Centralnym punktem placu jest jeden z trzynastu egipskich obelisków, który wcześniej zdobił cyrk Nerona. Obelisk pochodzi z XIII wieku p.n.e. i do Rzymu został sprowadzony w latach 37-41 na polecenie cesarza Kaliguli.

Nocna iluminacja Bazyliki i placu św. Piotra 

Obecnie wraz z podstawą i krzyżem ma 39,81 metra. Urzędujący od 1655 roku papież Aleksander VII zdecydował o przebudowie placu tak by służył ona jak największej ilości wiernych i by widzieli oni papieża w trakcie obrzędów. Prace trwały 10 lat od złożenia kamienia węgielnego 28 sierpnia 1657 roku. Na placu znajdują się także 2 fontanny – jedna z nich – ta po prawej stronie jest dziełem Maderny a ta po lewej stronie jest wierną kopią – dziełem Berniniego i oddano go do użytku w 1677 roku.

Fontanna na placu św. Piotra

Bazylika wraz z placem łączy się z Via della Conciliazione (Droga Pojednania) która prowadzi do Zamku św. Anioła i została wybudowana po podpisaniu Traktatów Laterańskich 11 lutego 1929 roku które określiły granica Państwa Watykan. Ulica jest projektem włoskiego architekta Marcello Piacentini a prace budowlane trwały do 1950 roku.

Via della Conciliazione

Via della Conciliazione – widok od strony Watykanu

Pierwotna bazylika została zbudowana przez Konstantyna Wielkiego około 324 roku jako świątynia memorialna nad grobem Świętego Piotra. Była dość duża jak na tamte czasy (122,0 × 64,0 m). Na początku XVI wieku Juliusz II podjął decyzję o zburzeniu grożącej zawaleniem bazyliki z czasów Konstantyna i zbudowaniu w tym miejscu nowej świątyni. W czasie burzenia zniszczono wiele zabytków sztuki, grobów świętych. Zadanie powierzył Donato Bramantemu, który zaprojektował świątynię na planie centralnym krzyża greckiego z kopułą. Znajdująca się na placu obecna Bazylika św. Piotra, została wybudowana w latach 1506-1626 na miejscu starszej bazyliki wczesnochrześcijańskiej, fundacji cesarza Konstantyna Wielkiego, jedna z czterech bazylik większych Rzymu oraz jedna z wielu bazylik papieskich (dawniej patriarchalnych) i znajdująca się w miejscu pochówku świętego Piotra (jego grób jest pod głównym ołtarzem).

Wnętrze Bazyliki św. Piotra

Bazylika św. Piotra – ołtarz Berniniego

W Bazylice znajdują się m.in. groby papieży Leona Wielkiego, Leona III, Piusa X, Jana XXII oraz Jana Pawła II. Jej powierzchnia to 23000 m2 (jest drugą co do wielkości świątynia na świecie – zaraz po bazylika Matki Bożej Królowej Pokoju w Jamusukro na Wybrzeżu Kości Słoniowej) długości z zewnątrz 211,5 meta a wewnątrz 186 metrów, wysokość od poziomu ulicy do wierzchołka krzyża na kopule to 133,3 metra, sama waga kopuły to ok 14000 ton a jej średnica to 58,9 metra.Fasada bazyliki jest dziełem Carlo Maderny, który wykorzystał jako budulec trawertyn, pochodzący z Tivoli. W 1546 roku budowniczym bazyliki został Michał Anioł, który stworzył późnorenesansowy projekt który był najbardziej zbliżony do projektu Berniniego. Bazylika św. Piotra została konsekrowana 18 listopada 1626 roku przez papieża Urbana VIII.


Figury świętych na Bazylice św. Piotra

Via della Conciliazione przed rokiem 1930 (źródło: dagospia.com)


Zwiedzanie Bazyliki:
Dni i godziny zwiedzania:
od 1 kwietnia do 30 września – 07:00 – 19:00
od 1 października do 31 marca – 07:00 – 18:30
Wstęp jest darmowy

Wejście na kopułę Bazyliki:
Wejście 551 schodami – koszt 8 euro
Wjazd windą i pokonanie 320 schodów – koszt 10 euro